درباره این کتاب
اطلاعات بیشتری درباره این کتاب ثبت نشده است.
شش خطی 14
دارایی بزرگ (دا یو Da You)
اسامی و مفاهیم دیگر: نماد دارایی بسیار، نمایش فروتنانهی توانمندی و دارایی، حاکمیت، داشتههای بزرگ، مالکیت بزرگ، دارای بزرگ، ثروت فراوان، فراوانی، داشتن آنچه بزرگ است، اقتدار، کامیابی
سیر معنایی:
فرد در ۱۳، به خوبی نیروهای خود را جمعآوری کرده و با دیگران همراه میشود. اینگونه مسیر حل مسئله و پایان دادن به رکود، تبدیل به مسیر رشد و شکوفایی او شده و به ملکهای پاک، هوشمند و درخشان تبدیل میشود که همهی سرزمین را روشن میکند. این توالی ــ۱۲، ۱۳ و ۱۴ــ همانند توالی ششخطیهای ۶، ۷ و ۸ است که از ناهماهنگی و اختلاف، به پادشاهی میرسیم.
معرفی
گفتارهای شش خطی 14
چند جمله از امامعلی(ع) در توصیف «کریم» که میتواند به درک عمیقتر وضعیت و خطوط کمک کند:
کریم کسی است که آبرویش را با ثروتش حفظ کند، و فرومایه کسی است که مالش را با آبرویش نگهدارد.
هر کس هدفش کرامت نفس باشد، به دنبال معصیت نمیرود.
زشتترین کنش کریم، عطا و بخشش نکردنش است.
اگر کسی قبل از درخواست عطا کند، کریمی است که دیگران او را دوست خواهند داشت.
کریم سپاسگزار اندک است و فرومایه ناسپاس فراوان.
من سه گنج دارم که از آن محافظت میکنم و عزیز میدارم: اول عشق و شفقت است، دوم غنا و رضایت است، سوم تواضع و فروتنی است. تنها یک عاشق میتواند شجاع باشد؛ تنها انسان غنی و راضی میتواند کریم باشد؛ تنها انسان متواضع و فروتن میتواند فرمانده باشد (لائودزو)
(این شش خطی) غالباً به معنی چیزها و دستاوردهای غیر مادی است. نعمتهای خود را بشمارید که آنها را بسیار میابید. (د.ف هوک)
انسان برتر افتخار را در دارایی ارزشهای اخلاقی والا، و ثروت را در صلح و آرامش درونی خود میبیند. (ژو دانی، ستاره شناس و فیلسوف چینی - قرن ۱۱ میلادی)
ریشهشناسی و مفهوم کلیدی:
«دا» (大) به معنای «بزرگ» و «یو» (有) به معنای «تملک، داشتن و برخوردار بودن» است. بنابراین «دا یو» در معنای مستقیم، «دارایی بزرگ» یا «برخورداری گسترده» است.ایدهنگار «دا» (大) شبیه انسانی است که ایستاده و دستها و پاهایش را گشوده است. این نویسه از دیرباز برای مفهوم «بزرگی» به کار رفته و در سنت چینی، آسمان، زمین و انسان «بزرگ و عظیم» در نظر گرفته میشوند.
ایدهنگار «یو» (有) معمولاً به تصویر «دستی که چیزی را در اختیار گرفته» مرتبط دانسته میشود و از همین رو معنای «داشتن و برخوردار بودن» از دیرباز در آن حضور داشته است. 有 در برخی متون باستانی، مستقیماً برای محصول و سال پربار به کار رفته و از این جهت، «فراوانی» و «محصول فراوان» نیز با آن پیوند دارد.
از سوی دیگر، 有 همان واژهای است که در برابر 無 (وُو، نیستی/نبودن) قرار میگیرد. در فصل ۴۲ دائو ده جینگ آمده است: «همهی چیزهای زیر آسمان از 有 پدید میآیند و 有 از 無 پدید میآید». و در جای دیگری «有無相生» آمده است؛ یعنی «هستی و نیستی یکدیگر را پدید میآورند». بنابراین 有 در سنت حکمی چین تنها به معنای مالکیت مادی نیست، بلکه به حوزهی «هستی و وجود» نیز مربوط میشود.
به این ترتیب، معنای «دارایی بزرگ» برای این ششخطی مناسب است، اما این دارایی و بزرگی را نباید صرفاً انباشت و دارایی مادی دانست. میتوان 大有 را در سطحی عمیقتر، «وجودی بزرگ» دانست؛ وضعیتی که در آن نیرو و ظرفیت بسیاری گرد آمده و به واسطهی روشنایی و آگاهی، امکان ظهور و اثرگذاری پیدا کرده است.
با توجه به ساختار و جایگاه ششخطی، این وضعیت با فردی پاک و آگاه در ارتباط است که نیروها و امکانات بسیاری درون او و پیرامون او گرد آمدهاند و او نیز بزرگوارانه این «دارایی بزرگ» را با جهان به اشتراک میگذارد.
ساختارشناسی: آسمان (☰) در پایین، آتش (☲) در بالا
آسمان در پایین: درونی کاملاً روشن، غنی و آسمانی که محکم و قدرتمند است. این محکمی و قدرت، ریشه در عدم سردرگمی، دانایی و آگاهی دارند.آتش در بالا: آتشْ فردی پرورش یافته، پذیرا و درخشان را در جایگاه بالا نشان میدهد که این درخشش و گرمای وجود او ریشه در پاکی قلب و ذهنش دارد که با غنا و پری آسمان در پایین نیز پشتیبانی میشود.
ساختار این ششخطی خورشیدی در اوج آسمان را نشان میدهد که بر همه چیز میتابد و جهان را با گرما و درخشش خود پر از مهر و روشنایی میکند. این ششخطی نمایانگر تابستان است - زمان رسیدن میوهها و جمعآوری محصول.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
فرد ذهنی پرورش یافته و درخشان دارد که به واسطهی پیمودن مسیر و عبور از مسائل گوناگون به دست آمده و عمیقاً روشن و آگاه است. این هوشیاری آتشین در فراز آسمان وسیلهای برای رساندن خیر و خوبی، روشنایی و آگاهی، مهر و نیکی به دیگری ــیا دیگرانــ شده است.پذیرش و آگاهی، در این وضعیت به خوبی با یکدیگر همراه میشوند؛ در نتیجه روابط بسیار غنی و درخشان هستند و به موفقیتهای بزرگی ختم میشوند.
در فضای بیرونی این وضعیت در دو حال کلی میتواند تجربه شود:
فردی در جایگاه بالا: چنین فردی میتواند آگاهی، دانش و داشتههای خود را حتی پیش از درخواست دیگران، عاشقانه و بدون هیچ چشمداشتی ببخشد، بدون آنکه وقار خود را از دست دهد.
فردی در جایگاه پایین(نسبت به بالا): او خرد و توانمندی بالایی دارد و با افراد دارای جایگاه شایسته رابطهی ارزشآفرینی برقرار میکند و از این فرصت برای گسترش روشنایی و خدمت استفاده میکند.