نگاهی به سه‌خطی کون/زمین (Kun ☷): پذیرش، حمایت، عشق و تاریکی

نگاهی به سه‌خطی کون/زمین (Kun ☷): پذیرش، حمایت، عشق و تاریکی

04 اسفند 1404 • ویرایش: 17 اردیبهشت 1405 • حدود 4 دقیقه

واژه‌ی Kun ــ نام سه‌خطی زمین و شش‌خطی دوم ــ به معنی «فرمانبری» و «گسترش» است. این نیرو کامل کننده‌ی نیروی بنیادین آسمان(چیِن - Qian) است. این حالتی ذهنی را نشان می‌دهد که به واسطه‌ی فرمانبری و پذیرش، به «گسترش» و رشد دست می‌یابد. معنای دیگر Kun «خاک شخم خورده» است. این فرآیند همانند خاکی است که با پذیرش بذر، امکان رشد و شکوفایی آن را فراهم می‌سازد و خود نیز سرسبز می‌شود.
نگاهی به سه‌خطی کون/زمین (Kun ☷): پذیرش، حمایت، عشق و تاریکی

زمین تاریک، مکمل روشنایی آسمان

ساختار سه «یین»، نماد زنانگی کامل و پذیرش بی‌قید و شرط است. این حالت، ذهنی را نشان می‌دهد که از افکار خودخواهانه و مقاومت‌های گوناگون ذهنی پاک شده و همانند زمینی نرم و شخم خورده، پذیرای «بذر» آگاهی، روشنایی و هدایت است. در واقع، نور هدایت همان «چیِن» یا سه‌خطی آسمان است که توسط «کُن» دریافت شده، پرورش یافته و متجلی می‌شود. به این ترتیب زمینی که کاملاً خالی و ناتوان بود، به واسطه‌ی این «بی‌خواسته بودن»، «تسلیم و مطیع بودن» و «عشق ورزیدن» ژرف به کمال رشد و شکوفایی می‌رسد.

رابطه‌ی سه خطی زمین با قرآن، اسلام و مفهوم عبودیت

همانطور که اشاره شد، کون به معنای «خاک شخم خورده» نیز هست. از این رو واژه‌ی Kun همان واژه‌ی «عبد» در قرآن است که در ریشه دقیقاً به معنای «خاک خوب شخم خورده» است. به این ترتیب فرد در مسیر «عبودیت» زیر و رو، پاک و خالی شده و آماده‌ی دریافت بذر تازه می‌شود. اینگونه می‌تواند بذر آگاهی را به طور کامل دریافت کند و گسترش حقیقی و همه‌جانبه را تجربه نماید، گسترشی که ذهنْ قادر به درک آن نیست. این همان فرآیندی است که در سه‌خطی دوم که تماماً «زمین» است اتفاق میفتد و فرد به کمال می‌رسد.

العبودیة جوهرة کنهه الربوبیة = بندگی گوهری است كه نهایت و باطنش، پروردگاری است - امام صادق علیه‌السلام مفاهیمی مانند وو-وی یا ذهن مبتدی در شرق، تسلیم بودن، عبودیت و عشق در عرفان اسلامی نیز با این وضعیت ذهنی-عملکردی هماهنگ هستند

نگاهی به برخی ویژگی‌های هماهنگ زمین در شش‌خطی‌ها: زمین در پایین

حمایت عاشقانه | مطیع | خدمتگزار | بی‌خواسته | پذیرا | وفادار و پایدار | انبوه جمعیت یا شیو‌ه‌های عملکردی

شش‌خطی ۲: در این حالت—همانند شش‌خطی اول (چیان)—فرد دچار سردرگمی نیست. اما برخلاف «چیِن» که فعال و مبتکر است، این عدم سردرگمی در «کُن»، ریشه در خالی بودن از فکر، و مطیع و تسلیم بودنش دارد. این همان ظرفیت بی‌نهایت زمین برای دریافت و پرورش هر بذری است که گسترشی بی‌همتا رقم می‌زند.

شش‌خطی ۸ و شش‌خطی ۴۵: پذیرش داشتن، تسلیم بودن و عشق ورزیدن حقیقی و درونی است که امکان گردهمایی و با هم بودن را برای رهبران یا پیروان فراهم می‌کند.

شش‌خطی ۳۵: فرد به واسطه‌ی پاکی، پرورش‌یافتگی و پذیرش کامل، به روشنایی، فهم درست و اشراق (آتش در بالا) می‌رسد.  
نگاهی به ویژگی‌های ناهماهنگ زمین
نگاهی به ویژگی‌های ناهماهنگ زمین

نگاهی به ویژگی‌های ناهماهنگ زمین

افکار و احساسات تاریک و مخرب | انفعال و ضعف | سستی و رکود | تکبر و ناآگاهی | سایه‌ها و تاریکی‌ها

شش‌خطی ۱۲: این زمانی را نشان می‌دهد که افکار و احساسات دنیوی، پست و سطحی در فرد شروع به رشد کردن و افزایش یافتن می‌کنند و او را به سمت رکود، سستی، خواسته‌های دنیوی و رفتارهای پست می‌کشانند.

شش‌خطی ۲۳: در ۲۳ نیز این افکار و احساسات مخرب به شدت رشد کرده است و فرد حالتی از فروپاشی را تجربه می‌کند. این مانند زمانی است که تمام تاریکی‌ها و حالت‌های ذهنی پنهان بیرون می‌آیند و فرد با آن‌ها مواجه می‌شود. گرچه این حالت می‌تواند به شدت تلخ باشد، اما در آخر به پاکسازی این تاریکی‌ها و شروعی تازه منجر می‌شود.

شش‌خطی ۳۶: در این وضعیتْ که زمین در بالا و آتش در پایین است، تاریکی به شکل خشم، ستیزه، تکبر و عدم پذیرش (دقیقاً مخالف آنچه از زمین انتظار می‌رود) بر اوضاع مسلط شده است. به این ترتیب هوشیاری پر از چنین حالت‌هایی است و افرادی که با آن‌ها در تعامل هستیم، کاملاً به روی ما بسته هستند.

البته در هردو مورد این بستری برای آغازی تازه می‌تواند باشد.