واژهشناسی و مفهوم کلیدی: (Da Xü)
«دا» به معنای بسیار بزرگ یا عظیم است و «شو» به معنای انباشتن و روی هم گذاشتن.
ایدهنگار «دا Da» یک «انسان» تصویر یک انسان است که در بالا ترسیم شده و نماد «بزرگی و عظمت» است.«شو» در بخش پایینی، تصویر دو بسته غلات در زیر یک سقف است که روی هم گذاشته شده و «انباشتن» را نشان میدهد.
این نام و ایدهنگار، به روی هم گذاشتن نیروی درونی و انباشتن فضایل اخلاقی اشاره دارد. در برخی منابع، نام این فصل «نیروی رامکنندهٔ بزرگ» یا «تغذیهٔ بزرگ» ترجمه شده که بر همین مفاهیم دلالت دارند.
در نتیجه مفاهیم «حفظ، مهار و تغذیه» سه جنبه اصلی این وضعیت است: حفظ نیرو در درون، مهار کردن و پرورش دادن آن.
ساختارشناسی: آسمان (☰) در پایین، کوه (☶) در بالا
این ساختار شبیه به غاری است که نور آسمانی در آن وجود دارد. کوه نماد انسان و آسمان نماد عقل و روشنایی کامل است. به این ترتیب آگاهی درون فرد باقی میماند و پرورش داده میشود. این نیروی آسمانی بسیار قدرتمند است و برای حفظ آن باید بسیار مراقب و خویشتندار بود.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
فرد دارای بینشی کارآمد یا ایدهای خلاقانه است. اما این بینش باید در درون پرورش یابد و نباید بروز پیدا کند. به همین دلیل باید در هوشیاری و عملکردش چون کوه آرام، خویشتندار و استوار باقی بماند تا تحت تأثیر عوامل گوناگون، از مسیر حفظ، مهار و پرورش این نیرو منحرف نشود.
بنابراین در این فرآیند، «جنین روحانی و بذر آگاهی» رشد میکند، ذهن پرورش مییابد، افکار و احساسات پالایش میشوند و سطح بالاتری از آگاهی و توانمندی به دست میآید.
این حفظ و پرورش حالتهای گوناگونی دارد: گاه فرد باید باید برای مهار آن سخت تلاش کند، گاه میتوان شرایطی به وجود آورد که استفاده از این نیرو ممکن نباشد و گاه میتوان با تمرین شبانهروزی به حفظ و پرورش این نیرو پرداخت.
سیر معنایی:
در ۲۵ نیروی تازه و پاک به کنش و عمل نیاز دارد تا رشد کند. سپس لازم است آن را به درون برده و از آن مراقبت کنیم تا رشد کند.
نمونههای تاریخی-عرفانی:
خلوتگزیدن حضرت محمد(ص) در غار حرا (که به «کوه نور» نیز مشهور است)، ماجرای اصحاب کهف و بودیدارما (کسی که آیین بودا را به چین آورد) که گفته شده نُه سال در غار به مراقبه پرداخت، همگی نمونههایی از «آسمان درون کوه» هستند.
گفتارهای شش خطی 26